
ပရိသတ်အပေါင်းတို့၊ ယနေ့အခါ ဘုရားရှင်တို့၏ မြတ်သောတရားတော်မြားကို နာယူကြရသည့်အချိန်အခါသမယတွင်၊ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့ဖူးသော ရှေးပရိနိဗ္ဗာန်မတိုင်မီ ဘဝတစ်ပါး၌ ကျင့်တော်မူခဲ့သော အနန္တနရိယဇာတ်တော်ကို တင်ပြပါမည်။ ဤဇာတ်တော်သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အလွန်တရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်တော်မူခဲ့ရသော ဘဝအဆက်ဆက် တို့အနက် တစ်ပါးအပါးဖြစ်ပေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မဟာသက္ကရာဇ် ကာလ၌၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ မင်းအပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်တော်မူသော မင်းကြီးတစ်ပါးသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိနေလေသည်။ ထိုမင်းကြီးကား၊ ယခင်ဘဝ၌ မင်းအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ စည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်၍ သီလကို မစောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်သည့် အကျင့်နှောင့်၊ အလွန်တရာ အကုသိုလ်များစွာကို ပြုခဲ့သောကြောင့်၊ ဤဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။
ထိုမင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာသော ရဟန်းတစ်ပါးကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ “အမောင် ရဟန်း၊ သင့်အဖို့ ဘာမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ။” ဟု စော်ကားပြောဆိုလေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း စိတ်မပျက်၊ မြတ်သောတရားကို ဟောကြားတော်မူသည့် ဘုရားရှင်ကို အောက်မေ့သတိရလျက်၊ “မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို အကျွန်ုပ် နာယူပါ၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ မသိနားမလည်၊ အလွန်တရာ မိုက်မဲသူဖြစ်ပါ၏။” ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုလေသည်။
မင်းကြီးသည် ရဟန်း၏စကားကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ ရဟန်းကို အလွန်တရာ နာကျင်အောင် ဆုံးမရနင်းခွဲ ပစ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း နာကျင်စွာ လဲကျသွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိတော်မူလျှင်၊ သနားကရုဏာတော်ဖြင့်၊ မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခင်ဘဝ၌ အလွန်တရာ မိုက်မဲစွာ ပြုခဲ့သောကြောင့် ယခုဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ် အလွန်တရာ မသိနားမလည်ခဲ့ပါ၊ အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ ဘုရားရှင်။” ဟု တောင်းပန်လေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ခွင့်လွှတ်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမူ၊ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကင်းလွတ်၍ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရား၏ မိန့်တော်ကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၍၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
တနေ့သ၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်
— In-Article Ad —
ရိုးသားခြင်းနှင့် အမှန်တရားသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားစေပြီး ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ရရှိစေသည်။
ပါရမီ: သစ္စာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
533Mahānipātaမဟာနိမိတ် (Mahānimitta) Jataka ရှေးက ဘဒ္ဒကမ္ဘာအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ သာဝတ္ထိမြို့၌ မဟာနိမိတ် မင်းသားဆိုသူတ...
💡 ခွန်အားကို အလွဲသုံးစား ပြုခြင်းနှင့် သူတစ်ပါးကို မကူညီခြင်းသည် မိမိကို ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ရောက်စေတတ်သည်။ သနားကြင်နာခြင်းနှင့် အလှူအတန်း ပြုခြင်းသည် ကောင်းကျိုးကို ပေးစွမ်းသည်။
119Ekanipātaမျောက်နှင့် ဖားရှေးအခါက ရေကန်ကြီးတစ်ခုအနီးတွင် မျောက်တစ်ကောင် နေထိုင်၏။ မျောက်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ...
💡 အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေရန် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။
176Dukanipātaအာလောကဒေဝီ ဇာတ်တော် မဟာသက္ကရာဇ် ၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့၊ သောကြာနေ့။ မြတ်စွာဘုရာ...
💡 အလင်းရောင်သည် အသိဉာဏ်၊ အလှအပ၊ ဘဝတိုးတက်မှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ အမှောင်သည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ အမှားကိုဝန်ခံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့သည် ဘဝကို တိုးတက်စေသည်။
1Ekanipātaမေခလ (Me Khala Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက အဝေနိတိုင်းမှာ မေခလလို့ အမည်ရတဲ့ မိဖုရားတစ်ပါး ရှိခဲ့တယ်။ မိဖုရ...
💡 အကျိုးရှိသော အလုပ်ကို အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပိုမို မြှင့်တင်ပေးသည်၊ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ ပညာတို့သည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံဖြစ်သည်။
155Dukanipātaကမ္ဘာလွန်ခဲ့သောအခါ မဂဓတိုင်း ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ကြီးတွင် ဘုရင်ပိမ္ဗိသာရမင်းတရားကြီး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင...
26Ekanipātaဆင်မင်းနှင့် မုန်တိုင်း ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းအဖြစ်ကို ရောက်တော်မူစဉ်က ဖြစ်တော်မူသော...
💡 အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
— Multiplex Ad —